Bozok diyarindanım, Yozgattır vilayetim,
Gurur duyduğum vatan, Mert  olan insanım var.
Bizde; Vatan bahis ounca akan sular durulur.
Vatanı için canı sergeden ejdadım var.
                                                             
                                       Mustafa İBİŞ
                                 13/08/2009/Amasya
 

Gökyüzü kararıp doğduğunda yıldızlar,
Karabasnalar gibi üstüme çökersiniz.
Yıldızların aydınlığı kar etmez karanlığa,
Bir garip bulduk diye bayramlar edersiniz.

Ruhumdaki aydınlığı karanlığa hapseden siz,
Hayatın denizinde gösterip kaybeden siz,
Gitmiyorum desemde mecburen gidiyorum
Ah karanlık geceler sizden iğreniyorum

Yalnız benle başbaşa ,sade olan ben varım,
Bedenimle başbaşa up uzun bir yoldayım,
Hayatın hırçınlığı itmiş men kucağına,
Ruhum ile birlikte bir uzun diyardayım.

Karanlık acımasız, karanlık sır küpüsün,
Karanlık matem dolu onu hiç göstermezsin,
Sen de bilmiyorsundur kaç ruhu bunalttığnı,
Bedeninden sıyırarak bir bir köşeye attığnı,

Kim bilir kaç garip var inleyen kucağında,
Çaresizlik içinde kaç can var  ocağında,
Sadece ben değilim bir onu biliyorum.
Ah kalleş geceler sizden iğreniyorum.

Sırların mezar gibi hep içinde saklıdır,
Onu bir ben bilirim,birde benim gibiler,
Verin aydınlığımı karanlık sizin olsun,
Ne olur şafak vakti ruhuma aydınlık doğsun.

Geceler gariplerin tünediği  son durak,
Gariplerin  ayazdan titrediği son durak,
Nihayet mezarlığın habercisi olan sen.
Değişmeyen hakikat gün peşinden gelensin.

 
                                          Mustafa İBİŞ
                                     12/08/2009/AMASYA

Bakarsın ağarmış siyah saçların,
Bakarısın çatılmış hilal kaşların,
Bazı geceleri yalnız ağlarsın,
Sonunda ayrılık ölümdür,ölüm.

Boş kadehler  sana arkadaş olur,
Meyhaneler  her gün vatanın olur,
Bütün ağlayanlar sırdaşın olur,
Gülünden ayrılık ölümdür, ölüm.

Şişelere derdin dökmek istersin,
Ağlayıp kahrından her gün içersin,
Mutluluk görmeden göçer gidersin,
Yarından ayrılmak ölümdür ölüm.


Unuturlar bir gün eski dostların,
Kalır emellerin hep yarım, yarım,
Dersin hergün doğduğuma pişmanım,
Gülünden ayrılmak ölümdür ölüm.

Anlamaz halini bütün insanlar,
Yaşar isen eğer gözlerin ağlar,
Kendi yarasını er kendi sarar,
Yarinden ayrılmak ölümdür,ölüm

Zalimin mazlumu ezemediği,
Soysuzun nameler dizemediği,
Kalemin yalanı yazamadığı,
Güzel günler gelecektir inşallah.

Her zaman şahlanmaz mervan ‘ın atı,
Mevla bir gün çok sert vurur tokat’ı,
Parça ,parça olur zalimin iti
O günlerde gelir bir gün inşallah.

Şunu bil ki keser döner sap öner,
Her keser yongayı kendine yonar,
Dönek olanların çırası söner,
Zaliminde kökü kurur inşallah

   
Bir gün gerçekleşir ümitleriniz,
Kötü günler bir gün geçer inşallah.
Yeşerir körelen hayalleriniz.
Kötülerde biter gider inşallah.

Biter’ mi, bitmez mi onu Mevla bilir'de
Benimkisi bir temenni ama ümitle,
Zalimlerin zulmü yok olur diye,
Ümit varız öyle olur inşallah.

Ayı kalkar oturduğu aslan postundan.
Günlerice yası tutar hırsından.
Çakalların yaptıkları yanına ,
Kalmaz elbet, ümit varız inşallah.

Temenniler arzular hep bu yönde,
İnsanlık insanı ezmesin diye.
Mazlum Aslan mazlum olmasın diye,
Mevla şerri hayır eyler inşallah.

İmamoğlu; Ümit varım Mevla dan ,
Umut vardır elbet çıkmadık candan,
Canlar canı Ehlibeytin bağından,
Demet demet gül dereriz inşallah

Türk milleti ta ezelden bu güne,
Çakal tipli itler ile uğraştı,
Az yapmadı fitneliği fitneler,
Soyu Bozuk tipler ile uğraştı.

Ne zaman bir toparlanıp düzelse,
Çıkar üç beş südü bozuk vesvese
Dışdan değil gardaş bilmem nedense
İçerdeki beslemerle uğraştı